روزهای زندگی

به هیچ کدام از کارهایش نرسیده بود و حالا به این فکر میکرد که فردا صبح که بشود باید کارها را با سرعت بیشتری انجام دهد تا وقتی تحویل میدهد لااقل حجم کارها معادل کاری باشد که در دو روز میشود انجام داد. 

از خیلی وقت پیش ها درگیر بود،با خودش و با افکارش.نمودارهای ذهنیش بیشتر سینوسی بود و آنهم بیشتر در پایین منحنی.نه این که نمودار بالا نیامده باشد ولی آن بالاها زیاد دوام نمیآورد و مانده بود که چه بکند تا خلاص شود.البته این روزها خیلی ها هستند که سینوسی میزنند.اصولا ذهن انسان شرقی ،آنهم از نوع ایرانی ،آنهم از نوع نسل جوان این روزها درگیر است. 

حالا همین است که  کتاب فروشی ها پر است از این کتابهای یک دقیقه ای و ده دقیقه ای و ....... و گاهی نوشته هایشان شبیه بهم اند با کلماتی متفاوت و بیانی دیگر والا همه شان یکی است و معلوم نیست نویسنده ،خود چقدر به نوشته هایش ایمان دارد.یکی میگفت که شاید این همه کتاب راز و فیلم و توانایی های درون برای آن باشد که برای انسان معمولی وجهه اثر آن از بین برود و فکر کند که این هم یک پدیده معمولی است!(از این گردانندگان خودخواه دنیا هر چیزی برمیآید) 

 سوال اینجاست که ذهن یک موجود جداست و انسان موجودی دیگر که با هم مبارزه میکنند یا ذهن دو قسمت است که با هم درگیرند. 

این درگیریهای ذهنی را میشود با فکر کردن به یک صحنه زیبا قال گذاشت و چشم ها را بست.